In het najaar van 2012 worden de eerste plannen gemaakt voor een fietstrip naar het hooggebergte in Europa. Een aantal potentiële deelnemers heeft al ervaring met het fietsen in de bergen. Er wordt besloten om naar Italië af te reizen. Vanuit de wintersportplaats Bormio liggen uitdagende cols binnen handbereik. We zijn met zes deelnemers: Erik, Robert, Niels, Bouke, Ivar en Mark. Er wordt een zevenpersoons bus met grote laadruimte gereserveerd en een accomodatie geboekt nabij Bormio. In de laatste week van de zomervakantie van 2013 gaat het fietsavontuur plaatsvinden. We besluiten om dinsdagavond 20 augustus te vertrekken uit Almere en zullen dan woensdagochtend aankomen op de plaats van bestemming. Het doel is om eerst een col te beklimmen in de directe omgeving en vervolgens naar de accommodatie te gaan. Waarbij mogelijk in de tussenliggende tijd de nodige boodschappen alvast kunnen worden gedaan. De andere drie dagen zullen worden gevuld met rusten, fietsen en drinken 🛏🚵🏼♂️🍻. Waarbij er ongetwijfeld onwijs veel wordt gelachen . Zondagochtend zullen we weer terugreizen naar Nederland. Tijdens alle fietsreizen heeft het programma er op een soortgelijke manier uitgezien.

Eerste etappe
Passo Foscagno
Woensdag 21 augustus 2013
Via Bormio moeten we een klein eindje fietsen (12 km) naar het dorpje Valdidentro. Daar begint de redelijk, gelijkmatige klim van de Passo Foscagno. De lengte van de klim is bijna 22 kilometer. Op de top van de berg is een controlepost. Dit komt omdat het stadje Livigno aan de andere kant van de Foscagnopaspas in een belastingvrije zone ligt. Er is daarom ook redelijk veel verkeer tijdens de beklimming. Het is deze dag behoorlijk warm en de lange autorit zit nog flink in de benen. Ook het gebrek aan slaap werkt niet echt mee. Toch komt iedereen met een grote glimlach bovenaan de top van de Passo Foscagno. In de laatste vijf kilometer van de klim zit een lange tunnel. Enerzijds vervelend vanwege het beperkte zicht op de weg en het hoge stijgingspercentage, anderzijds is het er lekker koel en geeft het open karakter van de tunnel een prachtig uitzicht over het dal. Robert is als eerste boven gearriveerd. Uiteraard niet echt belangrijk om te vermelden, maar omdat het de allereerste beklimming is van de superbenen wordt het hierbij toch genoteerd. Op de top belanden we al snel op een zonovergoten terras met een eerste Italiaans biertje.

Tweede etappe
Passo dello Stelvio (2x)
Donderdag 22 augustus 2013
Vandaag gaat er serieus geklommen worden. De Passo dello Stelvio wordt van twee kanten aangedaan. Twee lange beklimmingen met een flink aantal hoogtemeters. De Stelviopas boezemt bij voorbaat angst in bij de fietsgroep. Om in Bormio te komen moet je over de Stelviopas rijden en zodoende hebben we vanuit de bus een goed beeld gekregen van het stijgingsprofiel. Met een lichte kater dalen we vanuit Casa Frederica af naar de voet van de Stelvio. Ook vandaag is het warm. Vrijwel direct is het stijgingspercentage hoog. De groep valt snel uit elkaar. Toch kun je elkaar goed blijven zien, want ondanks de grote lengte van de klim kun je bijna vanuit elke positie de top zien liggen.

